In deze blog leer je
- Waarom inconsistentie zelden luiheid is, maar zelfbescherming
- Hoe je brein je tegenhoudt met excuses die op redenen lijken
- Wat de quote van Bill Gates zegt over waarom we sprinten in plaats van stappen
- Waarom slagen soms beangstigender is dan mislukken
- Hoe je de cyclus doorbreekt
Iedereen weet dat consistentie de sleutel is
Iedereen heeft doelen — of op zijn minst wensen. Zakelijk of privé, groot of klein. En we weten inmiddels allemaal wel dat consistentie de key naar verandering is.
Maar toch handelen we er niet naar.
Die kloof — tussen weten en doen — is een van de meest frustrerende dingen die ik zie bij de mensen die ik coach. Ze zijn niet lui. Ze zijn niet dom. Ze wíllen. En toch blijft het hangen.
"De meeste mensen overschatten wat ze in één jaar kunnen doen en onderschatten wat ze in tien jaar kunnen doen." — Bill Gates
Die quote raakt iets. We willen alles tegelijk. Wandelen, mediteren, koude douches. En dan — eén avond anders — en we zitten weer in het oude ritme. Alsof die ene avond alles ongedaan maakt.
Eén avond en je zit weer in het oude ritme
Dat herken ik ook bij mezelf. Ik wil ineens lekker veel wandelen, iedere dag een koude douche nemen en meer gaan mediteren. Maar een avondje later zit ik weer sneller in mijn oude ritme.
En dan? Dan voelt het alsof ik gefaald heb. Alsof die ene avond alles ongedaan maakt. Dan is twintig minuten mediteren in mijn boeddha-houding ineens niet meer goed genoeg.
Terwijl ik denk dat juist dáár het verschil wordt gemaakt. Dit zit ook in de kern van verliesaversie bij gedragsverandering: het gevoel dat stoppen gelijk staat aan mislukken.
Waar het verschil wordt gemaakt
Het verschil zit in het feit dat je ook op een drukke woensdagavond toch even naar buiten gaat. Dat je toch die gezondere maaltijd maakt. Maar vooral: dat je blijft doorgaan, ook als het allemaal niet perfect loopt.
Perfectie is niet het doel. Doorgaan is het doel.
Want de dagen waarop het moeilijk is — en je het toch doet — dat zijn de dagen die tellen. Niet de dagen waarop het makkelijk was.
Slagen is soms beangstigender dan mislukken
Stel dat je het wel volhoudt. Elke dag die wandeling, die gezondere keuze. Wat dan?
Dan moet je op een gegeven moment toegeven dat het kan. Dat jij het kan. En dat is, gek genoeg, best eng.
Want zolang je inconsistent bent, hoef je het nooit echt te weten. Dat is voor je brein en onderbewuste veilig. "Misschien lukt het wel, als ik het ooit echt zou proberen" voelt een stuk veiliger dan "ik heb het geprobeerd, en het was niet genoeg."
"Inconsistentie gaat er niet om dat je je doel niet kan behalen — maar dat je te bang bent voor wat je kwijtraakt als je het wél doet."
Herken jij dit patroon bij jezelf?
In de gratis 7-daagse challenge leer je het innerlijke gesprek herkennen dat je tegenhoudt — zodat je stopt met sprinten en begint met stappen.
Plan een gratis kennismakingJe brein zoekt een reden, geen antwoord
Zodra je consequent bent en het lukt alsnog niet zoals je hoopte, verdwijnen al die redenen. Dan blijft alleen het antwoord over. En dat antwoord durf je soms liever niet te weten.
Dus vermijd je liever het uitvoeren van de consistentie. Je brein zoekt dan onderweg altijd wel iets dat je tegenhoudt:
- "Ik heb een drukke week."
- "Dit is nu niet het juiste moment."
- "Mijn dag liep anders dan gepland."
Dit zijn geen excuses (zoals sommigen zouden zeggen). Dit is je brein die liever een reden zoekt dan een antwoord. Er is een verschil.
Hoe je de cyclus doorbreekt
Door eerlijk te kijken naar wat je vermijdt. Niet het gedrag — maar de vraag eronder. Wat is het antwoord dat je liever niet wil weten?
Als je die vraag durft te stellen, wordt opeens duidelijk waarom je iedere week dezelfde hindernis tegenkomt. En kun je er iets mee doen. Dit is ook waarom ik nooit begin bij het gedrag zelf — maar bij wat eronder zit. Zie ook de blog over het vermijden van een keuze bij emotie-eten.
Wat is iets wat jij structureel nog écht blijft vermijden?
Klaar om het antwoord te durven weten?
In een gratis kennismakingsgesprek kijken we samen naar wat jou tegenhoudt — en of dat een kwestie van planning is, of van iets diepers.
Plan een gratis kennismakingVeelgestelde vragen
Vragen over inconsistentie en gedragsverandering
Inconsistentie is zelden luiheid of gebrek aan motivatie. Vaak is het zelfbescherming. Zolang je inconsistent bent, hoef je nooit echt te weten of het genoeg is. Als je consistent zou zijn en het lukt dan alsnog niet, blijft alleen het antwoord over — en dat antwoord durft je brein soms liever niet te kennen.
Als jij consequent gezond leeft en afvalt, moet je op een gegeven moment toegeven: het kan. Ik kan het. Dat klinkt positief, maar het is ook spannend. Want dan verdwijnen de redenen die je jezelf gaf. Dan moet je ook echt kiezen voor het leven dat daarna volgt — en dat vraagt meer van je dan het doel zelf.
Een eerlijke vraag is: gebruik ik dit als reden of als antwoord? Een reden verklaart de situatie maar houdt het probleem in stand. Een antwoord brengt je dichter bij de kern. Als je iedere week een andere reden hebt, is het waarschijnlijk zelfbescherming.
Ja, volkomen normaal. Gedragsverandering gaat met vallen en opstaan. Het verschil zit in wat je met een terugval doet: zie je het als bewijs dat het niet kan, of als informatie over wat je nodig hebt om verder te gaan?
Door eerlijk te kijken naar wat je vermijdt. Niet het gedrag — maar de vraag eronder. Wat is het antwoord dat je liever niet wil weten? Als je dat durft te stellen, wordt het duidelijk waarom je iedere week dezelfde hindernis tegenkomt.
"De meeste mensen overschatten wat ze in één jaar kunnen doen en onderschatten wat ze in tien jaar kunnen doen." Koen gebruikt dit om te illustreren dat we geneigd zijn te willen sprinten — en dan sneller opgeven — in plaats van consistent door te stappen.
Ja. In een gratis kennismakingsgesprek kijken we naar wat jou tegenhoudt — en of dat een kwestie van planning is, of van iets diepers. Plan hier →
